از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: صبا - ۱۳۸٩/٩/۱٩

خوش به حال کسی که می تواند بگوید چقدر کم دارد. خوش به حال کسی که می تواند بگوید، چقدر کافیست. خوش به حال کسی که می داند، به میزان کافی بدست آورده و نیاز بیشتری ندارد. خوش به حال کسی که رو راست است، با خودش با دیگران.

این چیزی که کم است، برای خیلی ها پول و ثروت است برای بعضی ها، قدرت، شهرت یا اعتبار. برای بعضی ها عشق برای بعضی ها علم و دانش.

من باور دارم، که آن آدم خوش بخت بند اول خیلی نایاب است و خواستنی های بند دوم جعلیست.

حقیقت خواستی، حقیقت بی نیاز کننده، چیزیست بین من و تو، بین من و ما. چیزی در درون ما. من اسمش را نمی برم، هر کدام اسمی برایش داریم.

 

پینوشت: دقیقاً دوسال و یک روز از اولین پستم در بلاگفا می گذرد. از یک سالگی این وبلاگ هم ١٣ روز می گذرد. دوست داشتم به مناسب یک سالگی، چند تا از نوشته هایی که بیشتر دوست دارم را انتخاب کنم که فرصت نشد. باورم نمی شود دوساله که می نویسم، احساس می کنم خیلی بیشتره.

صبا
از هر رنگی قدری در من هست؛ از این روست که هیچ رنگی به طور مطلق مورد علاقه ام نیست
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :