676 مهر می آید

آفتاب مایل می تابد و دیگر آن برندگی ماه های تابستان را ندارد. روزها کوتاه تر می شوند. شب های بلند و امن و ساکت می آیند و آرامش لحظه های کم رفت و آمد پاییز. انگار هستی سرعت حرکت را آهسته تر می کند تا طعم لحظه ها بیشتر مزه کنند. 

 

امروز یاد این شعر از محمد علی بهمنی افتادم:

آمده ام با عطش سالها

تا تو کمی عشق بنوشانی ام

ماهی برگشته ز دریا شدم

تا که بگیری و بمیرانی ام

 

مهر براتون پر از لحظات و روزهای پر از مهر و آشتیقلب

/ 1 نظر / 41 بازدید
فرناز

[ماچ][بغل][قلب] [گل][گل]