727 آرزوی من

امروز 3 شنبه 20 آذر

من هم روزی میروم. دیر یا زود. شدنی ست، نه مثل دیگر آرزوها محال و دور و دراز. حادثه یک بار اتفاق می افتد و برای همیشه ادامه می یابد. نه یادگاری قیمتی برای شما دارم و نه توشه راه با ارزشی برای خودم. اینجا کولی وار زندگی کردم و باز هم مسافر خواهم بود. مرا موقع سوختن پر سر و صدای تکه های چوب، از لابه لای شراره های سرخ آتش، در پوچی و بی وزنی خاکستر به یاد آرید. فراموش شدن آرزوی من نیست.

/ 0 نظر / 26 بازدید